Joan Mir, MotoGP kariyerini; özellikle Suzuki ile 2020 yılında ulaştığı Dünya Şampiyonluğunu ve Honda çatısı altında yaşadığı karmaşık süreci değerlendirdi. Moto.it'e bir röportaj veren Mayorkalı pilot, Suzuki ile kazandığı unvanın hak ettiği değeri görmediğini savunurken, Honda’da karşılaştığı teknik ve zihinsel zorluklara da açıklık getirdi.

Honda ile olan döneminin henüz sona ermediğini belirten 36 numaralı sürücü, Japon markasının yaşadığı bu zorlu dönemde elde edilen podyumların önemine dikkat çekti:

“Bence döngü henüz tamamlanmadı, önümüzde katetmemiz gereken çok yol var. Ancak gerçek şu ki, Honda için bu zorlu dönemde birkaç kez podyuma çıkmayı başardık. Avrupa markalarının fark yarattığı bir dönemde bunu yapabildiğini söyleyebilecek çok fazla kişi yok.”

2023’ten bu yana RC213V’nin kaydettiği gelişimi değerlendiren Mir, motor gücü ve aerodinamik alanındaki adımlara rağmen motosikletin temel karakterinin korunduğunu vurguladı:

“Motosikletin karakteri çok benzer kaldı. Motor karakteri gelişti, aerodinami iyileşti ama bunun ötesinde çok fazla bir şey değişmedi.”

Son sezonlarda yaşadığı kazaların hıza ulaşabilmek için sürekli sınırı aşma zorunluluğundan kaynaklandığını belirten Mir, bu durumun zihinsel dengesini ve özgüvenini nasıl etkilediğini şu sözlerle aktardı:

“O zamanlar farklı zamanlardı: 2020 ve 2021'de rekabetçi bir motosikletim vardı ve risk almak kolaydı. Ancak bu motosikletle sınırı aşmamak çok zor. Sınırı aşarsam hızlı oluyorum ama bunu yapmak zorunda kaldığım için kazalar geliyor.”

“Zihnimi kontrol etmekte çok zorlandım çünkü buraya geldiğimde kolay olacağını düşünmüştüm: 2020'de birinci, 2021'de üçüncü oldum, 2022'de ise Suzuki çekilme kararını açıklayana kadar mücadele edip dünya dördüncüsü oldum. Podyum mücadelesinde olmamak benim için çok garipti. Beni motive eden şey sonuçlardır ve bu sonuçsuzlukla baş etmek hiç kolay olmadı, elimden gelen her şeyi yaptım.”

2020 şampiyonluğunun haksızca eleştirildiğini düşünen Mir, Suzuki'nin 20 yıldır şampiyonluk kazanamadığına (en son 2000 yılında 500 cc sınıfında Kenny Roberts Jr. ile) dikkat çekerek bu meydan okumanın değerini öne çıkardı:

“İnsanlar o yıl tek başıma yarıştığımı mı düşünüyor bilmiyorum… Ya da bir Honda, Yamaha veya Ducati ile kazanmazsanız bunun bir anlamı olmadığını mı sanıyorlar? Suzuki'ye geçtiğimde, 20 yıldır şampiyon olamayan Suzuki ile kazanma fikri hoşuma gitmişti. Kimsenin başaramadığı bir şeyi yapmak istedim ama insanlar bu zafere değer vermedi, bu gerçekten şaşırtıcı.”

Sadece tek yarış kazanarak şampiyon olduğu yönündeki eleştirilere de yanıt veren İspanyol pilot, istikrarının arkasında durdu:

“Çok istikrarlı olduğumu söylüyorlardı ama ben bir Suzuki ile kazandım, bunu kimse başaramadı! Sonra sadece bir yarış kazandığımı söylediler fakat Maverick Avusturya'da frensiz kalmasaydı o yarışı da kazanırdık ve iki galibiyetimiz olurdu.”

Şampiyonluğun ardından 1 numara yerine 36 numarayı kullanmaya devam etmesini Valentino Rossi örneğiyle açıklayan Mir, psikolojik destek ve Andorra'daki hayatı hakkında şunları ekledi:

“1 numarayı takmak elbette güzel bir şey, buna katılıyorum ama bilmiyorum… Moto3'te şampiyon olduğumda da her zaman referansım olan Valentino'nun yaptığı gibi bu numarayla devam etmiştim.”

“Bir psikolog size rehberlik eder, zor durumlarla başa çıkmanıza yardımcı olacak araçlar sunar ama hiçbir şeyi doğrudan çözmez; bunu kendiniz çözmelisiniz, size talimatlar verirler. Kariyerimin zor dönemlerinde bana çok yardımcı oldular.”

On yıldır Andorra'da yaşayan ancak memleketi Mallorca'yı ve denizi özlediğini gizlemeyen Mir, pist dışındaki yaşamını şu sözlerle özetledi:

“Denizi ve memleketimi her geçen gün daha çok özlüyorum. On yıldır Andorra'dayım. Ailem ve arkadaşlarımdan ayrı olarak… Evet, en çok denizi özlüyorum.”

“Formda kalmayı seviyorum, bisiklete binmeyi ve spor salonunda antrenman yapmayı seviyorum ama her şeyden önce ailemle olmayı seviyorum. 3 yaşında bir erkek çocuk babasıyım ve başka bir şey yapacak çok fazla zamanım olmuyor.”